7 rzeczy, które mogą podnieść ciśnienie krwi

[21-07-2021]Lektura tego artykułu zajmie 4 minuty.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (2 głosów, średnio: 5,00)
Loading...
Dieta na otyłość powinna być bogata w zdrowe tłuszcze i składniki funkcjonalne, takie jak sterole roślinne, które obniżają poziom złego cholesterolu we krwi oraz potas, który reguluje ciśnienie krwi. Spożywaj posiłki w spokoju i zadbaj o ich sytość.

Nadciśnienie tętnicze stanowi zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia – szczególnie, jeśli jest nieleczone. W wielu przypadkach wcale jednak nie trzeba sięgać od razu po leki – wystarczy wprowadzić pewne modyfikacje w dotychczas prowadzonym stylu życia. Dowiedz się, co podnosi ciśnienie i zacznij tego unikać!

Przeprowadzone analizy pokazują, że do 2025 roku nawet 60% populacji na świecie będzie borykać się z wysokim ciśnieniem krwi[1]. Aby nadciśnienie nie urosło do rangi problemu epidemiologicznego, warto temu przeciwdziałać. Nie chodzi wyłącznie o przyjmowanie leków na nadciśnienie, ale przede wszystkim o wyeliminowanie tych czynników, które podnoszą ciśnienie. Znaczenie w tym kontekście mają: dieta i aktywność fizyczna.

Sól

Sól jest jednym z tych produktów, co podnosi ciśnienie krwi. Tymczasem Polacy spożywają jej nawet dwukrotnie więcej niż wynika to z rekomendacji Światowej Organizacji Zdrowia – tak wynika z danych Instytutu Żywności i Żywienia[2].Warto mieć świadomość, że w dziennym spożyciu soli uwzględnia się nie tylko tę dodawaną podczas gotowania, ale również obecną w produktach spożywczych, np. serach żółtych, wędlinach, fast foodach.

Wpływ nadmiernego spożycia soli na ciśnienie tętnicze zbadano podczas eksperymentu. 10 osób zjadło zupę zawierającą 6 g soli kuchennej. Po 2 godzinach od posiłku zmierzono ciśnienie – zauważono wzrost ciśnienia tętniczego o 6 mm Hg[3].
Optima Cardio Potas+

Napoje energetyczne

Polacy dość chętnie sięgają po napoje energetyczne, traktując je jako zamiennik kawy. Chociaż – z uwagi na zawartość kofeiny – faktycznie pomagają walczyć ze zmęczeniem, ich przyjmowanie nie jest wskazane szczególnie u osób z nadciśnieniem. Badania naukowe potwierdzają, że energetyki przyczyniają się do wzrostu ciśnienia krwi[4].

Kawa

Kawa – wypijana na pobudzenie – nie jest sprzymierzeńcem ciśnienia tętniczego w normie. Badania zaprezentowane podczas European Society of Cardiology w 2015 roku wykazały wzrost ryzyka zaburzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z łagodnym nadciśnieniem. Dlatego zaleca się ograniczyć spożycie kawy – po to, aby uniknąć rozwoju ciężkiego nadciśnienia oraz cukrzycy w późniejszym wieku[5].

Produkty zawierające lukrecję

Lukrecja to bylina należąca do rodziny bobowatych. Jej korzeń stanowi dodatek do wielu produktów spożywczych, np. herbat ziołowych, soków owocowych, napojów, niektórych piw.

Lukrecja jest tym, co podnosi ciśnienie – z uwagi na właściwości hipertensynogenne. Potwierdza to jedno z kilku badań naukowych – spożycie lukrecji może przyczynić się do wzrostu ciśnienia skurczowego nawet o 14 mm Hg[6]. Dowodem są też opisy występowania nadciśnienia tętniczego u pacjentów spożywających źródła lukrecji[7].

Ważne jest zatem, aby dokładnie czytać etykiety produktów. Informacja o obecności lukrecji powinna pojawić się na opakowaniu.

Nadmierne spożycie alkoholu

Liczne badania pokazują związek między wysokim spożyciem alkoholu a występowaniem nadciśnienia[8].

Osoby pijące więcej niż 3-4 drinki dziennie, które ograniczyły spożycie alkoholu do 1-2 drinków dziennie mogą zredukować ciśnienie skurczowe o ok. 5,5 mm Hg oraz ciśnienie rozkurczowe o ok. 4 mm Hg[9].

Nieodpowiednia aktywność fizyczna

Liczne analizy pokazują, że systematyczne ćwiczenia pomagają obniżyć ciśnienie tętnicze nawet o 4-9 mm Hg. Zadowalające efekty mogą pojawić się już po 3 miesiącach regularnej aktywności[10]. Trzeba jednak zwrócić uwagę na rodzaj wykonywanego treningu, ponieważ niektóre jego formy mogą dać efekt odwrotny.

Osoby z nadciśnieniem tętniczym powinny unikać ćwiczeń siłowych, które odpowiadają za wzrost ciśnienia aż o 20 mm Hg[11].

Stres i silne emocje

Przewlekły stres i silne emocje mogą przyczynić się do wzrostu ciśnienia, a co za tym idzie – rozwoju nadciśnienia tętniczego u podatnych osób[12].

Wpływ stresu na wzrost ciśnienia potwierdza tzw. reakcja „białego fartucha”. U niektórych pacjentów dochodzi do uzyskanie wysokich wartości ciśnienia tętniczego podczas wizyty w gabinecie lekarskim. Rozpoznaje się je wówczas, gdy różnica między wartościami ciśnienia mierzonymi w gabinecie i w domu wynosi minimum 20 mm Hg dla ciśnienia skurczowego i 10 mm Hg dla ciśnienia rozkurczowego[13].

Pamiętaj! Twoje zdrowie zależy w dużej mierze od ciebie. Warto zatem zmienić swój dotychczasowy styl życia – szczególnie, jeśli należysz do grupy predysponowanej

[1] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33758927/

[2] http://www.izz.waw.pl/strona-gowna/3-aktualnoci/aktualnoci/537-polacy-spozywaja-za-duzo-soli

[3] https://pulsmedycyny.pl/produkty-na-cenzurowanym-czyli-co-podnosi-cisnienie-896484

[4] https://www.ahajournals.org/doi/full/10.1161/JAHA.118.011318

[5] https://www.sciencedaily.com/releases/2015/08/150829123701.htm

[6] https://pulsmedycyny.pl/produkty-na-cenzurowanym-czyli-co-podnosi-cisnienie-896484

[7] https://journals.viamedica.pl/arterial_hypertension/article/viewFile/40899/28099

[8] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4038773/

[9] https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/high-blood-pressure/expert-answers/blood-pressure/faq-20058254

[10] http://kardiologia.biziel.pl/9f3.pdf

[11] https://www.mp.pl/pacjent/dieta/sport/115125,trening-zdrowotny-a-nadcisnienie-tetnicze

[12] Stres psychiczny a nadciśnienie tętnicze, Anna Kaczyńska, Zbigniew Gaciong, Choroby Serca i Naczyń 2004, tom 1, nr 1, 73–79 Copyright © 2004 Via Medica ISSN 1733–2346

[13] https://academic.oup.com/jcem/article/87/8/3672/2846728

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Dieta niskocholesterolowa. Co powinno się w niej znaleźć?

2021-07-11  Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (3 głosów, średnio: 4,33)
Loading...

Podwyższony poziom cholesterolu zwiększa ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych. Dlatego dieta niskocholesterolowa uważana jest za jeden z elementów prewencji poważnych schorzeń. Sprawdź, jakie produkty powinny się w niej znaleźć i czego należy bezwzględnie się wystrzegać.

Cholesterol frakcji LDL często określa się mianem „cichego zabójcy”. Podwyższony jego poziom nie daje właściwie żadnych wyraźnych objawów, ale niepokój powinny wzbudzić m.in.: dolegliwości bólowe w okolicach serca, ból kończyn po wysiłku, zadyszka i męczliwość, zaburzenia funkcjonowania wątroby.

Dieta niskocholesterolowa – na czym polega?

Dążenie do obniżenia wysokiego poziomu cholesterolu we krwi ma uzasadnienie potwierdzone wynikami badania naukowego opublikowanego w The Lancet. Okazuje się, że młode osoby z podwyższonym stężeniem cholesterolu nie-HDL obniżą jego poziom o ok. 50%, wówczas dojdzie do redukcji ryzyka chorób sercowo-naczyniowych:

  • w przypadku mężczyzn poniżej 45. roku życia – z 29% do 6%
  • w odniesieniu do kobiet w wieku poniżej 45 lat – z 16% do 4%[1].

Z pomocą przychodzi dieta niskocholesterolowa, która polega na ograniczeniu spożywania pokarmów podnoszących poziom frakcji LDL i zwiększeniu przyjmowania produktów obniżających ich stężenie.

Ogranicz spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych

Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia dzienne spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych nie powinno przekraczać 10% zapotrzebowania energetycznego. Przekroczenie tej wartości sprzyja wzrostowi cholesterolu, czego następstwem może być np. rozwój miażdżycy[2].

Warto mieć świadomość, że źródłem kwasów tłuszczowych nasyconych jest nie tylko mięso. Spore ich ilości zawierają m.in. olej kokosowy (87 g / 100 g), masło (55 g / 100 g), smalec (47 g / 100 g), pasztet pieczony (13 g / 100 g)[3]. Z tego powodu spożycie powyższych produktów powinno ograniczać się do minimum.

Zrezygnuj z tłuszczów trans

Założeniem diety niskocholesterolowej jest wykluczenie produktów spożywczych zawierających tłuszcze trans. Dlaczego? Spożywane nawet w niewielkich ilościach zwiększają ryzyko m.in. chorób serca[4]. Zaleca się, aby zawartość tłuszczów trans w dziennej racji pokarmowej nie przekraczała 1% dostarczanej energii[5].

Pamiętaj! Nie ma prawnej możliwości informowania na etykicie o zawartości tłuszczów trans. O ich obecności możesz się jednak dowiedzieć, czytając szczegółowy skład produktu. Tego rodzaju tłuszcze występują w częściowo utwardzonych lub uwodornionych tłuszczach.

Wybieraj produkty zawierające sterole roślinne

Badania naukowe wykazują, że sterole roślinne przyczyniają się do redukcji poziomu cholesterolu frakcji LDL o 7-10% w ciągu 2-3 tygodni przy dziennym spożyciu 1,5-2,4 g w połączeniu z prawidłowo zbilansowaną dietą i zdrowym stylem życia[6].

Naturalnym źródłem fitosteroli są przede wszystkim oleje, np. kukurydziany (900-1000 mg / 100 g), rzepakowy (900-1000 mg / 100 g), słonecznikowy (700-750 mg / 100 g)[7]. Ponadto zawierają je m.in. orzechy włoskie, orzechy laskowe, pistacje, migdały, pestki dyni, rośliny strączkowe, nasiona sezamu, pomarańcze, figi.

Warto jednak mieć świadomość, że zawartość steroli roślinnych w diecie (także wegetariańskiej) jest niewystarczająca. Z tego powodu powstały produkty funkcjonalne, które wzbogacono skoncentrowaną porcją tych składników. Ich regularne spożywanie obniża poziom cholesterolu. Przykładem takich produktów jest margaryna do smarowania pieczywa – Optima Cardio.
Optima Cardio Potas+

Zwiększ spożycie niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT)

Niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe – szczególnie z grupy omega-3 i omega-6 – są ważnym elementem diety niskocholesterolowej. Wspomagają prawidłowe funkcjonowanie gospodarki lipidowej organizmu m.in. poprzez regulowanie stężenia cholesterolu w osoczu i obniżanie poziomu trójglicerydów we krwi[8].

Należy jednak pamiętać o utrzymaniu równowagi między kwasami omega-3 a kwasami omega-6. Dlaczego? Ich dobroczynny wpływ na organizm zależy od proporcji – zgodnie z polskimi zaleceniami powinna ona wynosić 1:5 (n3:n6)[9].

Rekomenduje się zatem, aby zwiększyć ilość produktów będących źródłem kwasów omega-3 (np. ryby, algi, olej lniany, olej rzepakowy, olej sojowy, olej z orzecha włoskiego, miękkie margaryny), przy jednoczesnym zmniejszeniu spożycia produktów zawierających kwasy omega-6 (np. olej kukurydziany, olej słonecznikowy,).

Jak wspomóc dietę niskocholesterolową?

Pamiętaj, że dieta niskocholesterolowa to nie wszystko. Warto wspomóc jej dobroczynne działanie m.in. poprzez zwiększenie aktywności fizycznej, ograniczenie palenia papierosów, zmniejszenie sytuacji stresowych. Są to bowiem czynniki, które przyczyniają się do wzrostu stężenia cholesterolu w organizmie.

[1] https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(19)32519-X/fulltext

[2] https://poznajsienatluszczach.pl/2016/04/21/tluszcze-nasycone/

[3] J.w.

[4] https://www.hsph.harvard.edu/nutritionsource/what-should-you-eat/fats-and-cholesterol/

[5] http://dobretluszcze.pl/tluszcze-trans-w-produktach-tluszczowych/

[6] https://www.efsa.europa.eu/en/press/news/blood-cholesterol-reduction-health-claims-phytosterols-can

[7] https://ncez.pzh.gov.pl/abc-zywienia-/fakty-i-mity/sterole-roslinne-dobre–ale-nie-dla-wszystkich/

[8] https://poznajsienatluszczach.pl/2016/02/04/kwasy-tluszczowe-omega-wlasciwosciach/

[9] J.w.

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Wegetarianizm. Czy pomaga utrzymać prawidłowy poziom dobrego cholesterolu?

2021-07-11  Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (2 głosów, średnio: 5,00)
Loading...
Wegetarianizm

Szacuje się, że nawet 20 mln Polaków ma zbyt wysoki poziom cholesterolu, z czego większość nie podejmuje żadnych działań w kierunku zmniejszenia jego stężenia[1]. Tymczasem wystarczy wprowadzić drobne modyfikacje żywieniowe, aby osiągnąć korzyści zdrowotne. Zastanawiasz się, jak obniżyć cholesterol? Z pomocą może przyjść dieta wegetariańska.

Podwyższony poziom cholesterolu (zwany hipercholesterolemią) utrzymujący się przez długi czas może prowadzić do poważnych chorób ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Cholesterol – czy należy dążyć do całkowitego jego redukcji?

Cholesterol – mimo złej sławy – jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Występuje we wszystkich komórkach oraz we krwi jako substancja tłuszczowa. Bierze udział w syntezie witaminy D3 oraz produkcji niektórych hormonów i kwasów żółciowych.

Niepożądana jest nadmierna ilość frakcji LDL. LDL odpowiada za transport cholesterolu do poszczególnych komórek, co prowadzi do odkładania się go w blaszkach miażdżycowych. Konsekwencją tego są choroby układu krążenia.

Co podwyższa poziom cholesterolu LDL?

Istnieje wiele czynników, które przyczyniają się do wzrostu poziomu „złego” cholesterolu. Wśród nich wymienić można:

  • niewłaściwą dietę
  • zbyt niską aktywność fizyczną
  • palenie papierosów
  • nadmierne spożycie alkoholu
  • stres
  • uwarunkowania genetyczne

Szczególne znaczenie przypisuje się sposobowi odżywiania. Codzienny jadłospis bogaty w tłuszcze trans oraz nasycone kwasy tłuszczowe podnosi poziom frakcji LDL.

Dieta wegetariańska – sposób na wysoki cholesterol?

Dieta sprzyjająca podwyższonemu cholesterolowi obfituje głównie w tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, które dostarczają sporą ilość wspomnianych kwasów tłuszczowych nasyconych. Dlatego od dawna istnieją przypuszczenia, że dieta roślinna może okazać się sposobem na obniżenie stężenia cholesterolu. Aby to potwierdzić, naukowcy przeanalizowali 8385 badań, spośród których 30 badań obserwacyjnych i 19 badań klinicznych spełniało konkretne warunki. Jak pokazały wyniki, dieta wegetariańska prowadziła do niższegośredniego stężenia cholesterol całkowitego oraz cholesterolu LDL w porównaniu ze zwykłą dietą „wszystkożerną”.[2]

Przeprowadzone metaanalizy wskazują na istnienie korelacji między dietą wegetariańską a niższym poziomem cholesterolu. Przypuszcza się, że jest to głównie związane m.in. z:

  • mniejszym spożyciem tłuszczów nasyconych (obecnych w dużych ilościach w mięsie)
  • zwiększonym spożyciem produktów pochodzenia roślinnego, np. warzyw, owoców, roślin strączkowych, orzechów.

Jak obniżyć cholesterol? Wskazówki

Jeśli zastanawiasz się, jak obniżyć cholesterol, warto wprowadzić modyfikacje żywieniowe. Przejście na wegetarianizm jest jedną z korzystnych opcji – co pokazują metaanalizy licznych badań naukowych. Codzienny jadłospis powinien zatem uwzględniać m.in. takie produkty spożywcze jak:

  • warzywa
  • owoce
  • rośliny strączkowe
  • tłuszcze roślinne
  • mleko i jego przetwory.

Uważaj na pułapkę diety wegetariańskiej!

Chociaż dieta wegetariańska może wspomóc leczenie podwyższonego poziomu cholesterolu we krwi, nie należy wpaść w jej pułapkę. Na czym to polega?
Optima Omega 3

Zgodnie z założeniami wegetarianizmu, dozwolone jest spożywanie przetworów mlecznych takich jak np. masło, sery żółte. Ponadto zastępowanie tłuszczów zwierzęcych roślinnymi nie zawsze wychodzi na dobre – szczególnie, jeśli do diety włączamy znaczne ilości oleju palmowegoczy oleju kokosowego. Nie wszyscy bowiem pamiętają, że takie produkty są źródłem kwasów tłuszczowych nasyconych – tłuszczów, które spożywane w nadmiarze podnoszą poziom „złego” cholesterolu.

Poniżej prezentujemy zawartość nasyconych kwasów tłuszczowych w 100 g wybranych produktów spożywczych[3]:

  • olej kokosowy – 87 g/ 100 g
  • masło – 55 g / 100 g
  • olej palmowy – 50 g / 100 g
  • mleko 3,2% – 1,9 g/ 100 g.

Warto przy tym mieć świadomość, że zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w kwestii spożycia nasyconych kwasów tłuszczowych wskazują na spożywanie ich w ilości nie większej niż 10%. Tymczasem analiza Instytutu Żywności i Żywienia pokazuje, że nasycone kwasy tłuszczowe stanowią średnio 20% zapotrzebowania energetycznego[4]! Dlatego warto na przykład masło zastąpić miękką margaryną do smarowania pieczywa, np. Optima Cardio wzbogaconą sterolami roślinnymi. Udowodniono, że sterole roślinne  zmniejszają poziom cholesterolu we krwi – efekt obniżenia stężenia cholesterolu o 7-10% uzyskuje się w ciągu 2-3 tygodni przy spożyciu 1,5-2,4 g steroli roślinnych dziennie przy prowadzeniu zdrowego trybu życia i właściwie zbilansowanej diecie[5].

Jeżeli zastanawiasz się, jak obniżyć cholesterol, przyjrzyj się przede wszystkim swojej diecie. Czerp inspiracje z wegetarianizmu, ale zachowaj przy tym zdrowy rozsądek. Twój organizm odwdzięczy ci się za to dobrą kondycją zdrowotną.

[1] https://www.mp.pl/pacjent/cholesterol/aktualnosci/237897,prawie-20-mln-polakow-ma-zbyt-wysoki-poziom-cholesterolu

[2]https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5914369/

[3] https://poznajsienatluszczach.pl/2016/04/21/tluszcze-nasycone/

[4] http://dobretluszcze.pl/dobre-tluszcze-dluzsze-zycie/

[5] https://www.efsa.europa.eu/en/press/news/blood-cholesterol-reduction-health-claims-phytosterols-can

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Witamina D. Za co odpowiada w ludzkim organizmie?

2021-07-11  Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (2 głosów, średnio: 5,00)
Loading...

Kwas DHA i kwasy Omega-3 są niezbędne w diecie zimowej - co jeść zimą, aby zapewnić te składniki odżywcze? Wybieraj ryby morskie, algi, orzechy oraz margaryny prozdrowotne, które zostały wzbogacone o wymienione składniki. Sprawdź, jak przygotować posiłki na zimę.

Mimo że człowiek ma zdolność do samodzielnej syntezy witaminy D, jej niedobory są powszechne na całym świecie – niezależnie od grupy wiekowej[1]. Dowiedz się, w jaki sposób wspiera prawidłowe funkcjonowanie organizmu i sprawdź, jak podnieść jej stężenie.

Witamina D kojarzona jest przede wszystkim z profilaktyką krzywicy u małych dzieci i osteoporozy u dorosłych. Tymczasem jej rola jest znacznie szersza – i wcale nie sprowadza się wyłącznie do wsparcia układu kostnego.

Witamina D – co to jest?

Witamina D to tak naprawdę grupa związków rozpuszczalnych w tłuszczach, na którą składają się:

  • witamina D1 (kalcyferol),
  • witamina D2 (ergokalcyferol),
  • witamina D3 (cholekalcyferol).

Witamina D2 jest efektem wytwarzania przez grzyby lub rośliny, a także może być pozyskiwana z pokarmów wzbogaconych (np. płatki zbożowe, mleko).

Witamina D3 (określana również jako hormon steroidowy) powstaje w procesie syntezy przezskórnej – wówczas, gdy na skórę padają promienie słoneczne (UVA i UVB). Jej źródłem są także produkty pochodzenia zwierzęcego[2].

Niedobór witaminy D – problem epidemiologiczny?

Szacuje się, że niedobór witaminy D może dotyczyć nawet 50-80% społeczeństwa[3]. Głównym powodem jest ograniczona synteza zachodząca przez skórę pod wpływem promieni słonecznych. Dzieje się tak dlatego, że w polskim klimacie wystarczającą ilość promieni UVB można zapewnić w okresie od kwietnia do września przy przebywaniu na słońcu przez ok. 30 minut, w godzinach od 10:00 do 15:00[4]. Tymczasem bezpośrednia ekspozycja na promienie słoneczne nie jest wskazana – szczególnie w tych godzinach, zaś zaleca się stosowanie filtrów przeciwsłonecznych, które dodatkowo ograniczają przebieg syntezy.

Niedostatecznej ilości witaminy D sprzyjają również:

  • otyłość,
  • upośledzone wchłanianie tłuszczów z przewodu pokarmowego,
  • przewlekłe choroby nerek i wątroby,
  • przyjmowanie niektórych leków, np. przeciwdrgawkowych, glikokortykosteroidów.

Hipowitaminoza może zwiększać ryzyko wystąpienia wielu zaburzeń, np. nadciśnienia tętniczego, cukrzycy typu 1 i 2, niektórych nowotworów[5].
Optima Osteo

Witamina D – właściwości

Optymalna ilość witaminy D w organizmie jest niezwykle ważna, co wynika z jej właściwości i oddziaływania na ustrój człowieka.

Wsparcie układu odpornościowego

Witamina D wspomaga regulację funkcjonowania układu odpornościowego. Jej receptor (VDR) przyczynia się do zmniejszenia odpowiedzi zapalnej komórek, zahamowania proliferacji i produkcji immunoglobulin, a także pomaga opóźniać różnicowanie prekursorów komórek B do komórek plazmatycznych, wywierając tym samym działanie hamujące na adaptacyjny układ odpornościowy[6].

Utrzymanie pracy mięśni

Witamina D wspomaga prawidłowe funkcjonowanie mięśni tj. wzrost i rozwój. Uważa się, że za ich osłabienie odpowiada niedobór tej witaminy w organizmie[7].

Pomoc w zapobieganiu depresji

Badania naukowe wykazały, że witamina D może przyczyniać się do regulowania samopoczucia oraz pomagać w zapobieganiu depresji. Osoby przyjmujące suplementy witaminy D zauważyły poprawę swoich objawów[8].

Wsparcie mocnych zębów i kości

Witamina D pomaga regulować gospodarkę wapniowo-fosforanową oraz wspiera mineralizację tkanki kostnej[9]. Jest to zasługą wsparcia wchłaniania wapnia i fosforu – pierwiastków, które odpowiadają za prawidłowe funkcjonowanie zębów i układu kostnego.

Pomoc w zapobieganiu chorób serca

Badania przekrojowe wykazały, że niedobór witaminy D wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego – głównie nadciśnienia, choroby niedokrwiennej serca, niewydolności serca. Jednak mechanizm wyjaśniający to, w jaki sposób witamina D może oddziaływać na układ sercowo-naczyniowy nadal pozostaje niejasny[10].

Witamina D – skąd ją pozyskać?

Chociaż najlepszym źródłem witaminy D jest synteza przezskórna, można wesprzeć się tzw. żywnością funkcjonalną. Producenci margaryn do smarowania pieczywa mają obowiązek wzbogacać produkty m.in. witaminą D. Wystarczy dzienna porcja (30 g) margaryny Optima Osteo, by poziom dziennego zapotrzebowania na witaminy D był zaspokojony w 45%[11].

[1] Wytyczne dla lekarzy rodzinnych dotyczące suplementacji witaminy D, Krzysztof Buczkowski, Sławomir Chlabicz, Joanna Dytfeld3, Wanda Horst-Sikorska, Andrzej Jaroszyński, Przemysław Kardas , Michalina Marcinkowska, Janusz Siebert, Marek Tałałaj

[2] https://www.uspharmacist.com/article/vitamin-d-the-sunshine-vitamin

[3] Wytyczne dla lekarzy rodzinnych dotyczące suplementacji witaminy D, Krzysztof Buczkowski, Sławomir Chlabicz, Joanna Dytfeld3, Wanda Horst-Sikorska, Andrzej Jaroszyński, Przemysław Kardas , Michalina Marcinkowska, Janusz Siebert, Marek Tałałaj

[4] https://gastroenterologia-praktyczna.pl/a2396/Znaczenie-witaminy-D-i-wskazania-do-jej-suplementacji.html/

[5] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3427198/

[6] https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.2903/j.efsa.2010.1468

[7] J.w.

[8] https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/j.1365-2796.2008.02008.x

[9] https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.2903/j.efsa.2010.1468

[10] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2851242/

[11] https://optymalnewybory.pl/optima-osteo/

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Niskie ciśnienie. Jakie są normy ciśnienia tętniczego?

2021-07-11  Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (6 głosów, średnio: 4,83)
Loading...

Niskie ciśnienie

Wiele miejsca poświęca się nadciśnieniu tętniczemu, które – jeśli jest nieleczone – może prowadzić do udaru mózgu, zawału serca czy niewydolności nerek. Tymczasem warto mieć świadomość, że również niskie ciśnienie nie jest korzystne dla organizmu. Sprawdź, kiedy niedociśnienie może stanowić zagrożenie.

Wartości ciśnienia tętniczego zgodnie z obowiązującą klasyfikacją:

#Ciśnienie krwiWartości
1Optymalne Mniej niż 120 / 80 mm Hg
2Prawidłowe120-129 / 80-84 mm Hg
3Wysokie prawidłowe 130-139 / 85-89 mm Hg
4Nadciśnienie tętnicze I stopnia 140-159 / 90-99 mm Hg
5Nadciśnienie tętnicze II stopnia 160-179 / 100-109 mm Hg
6Nadciśnienie tętnicze III stopnia ≥ 180 / 110 mm Hg
7Izolowane skurczowe nadciśnienie tętnicze ≥140 / mniej niż 90 [10]

Powyższy podział nie uwzględnia hipotonii, która – choć występuje znacznie rzadziej – może mieć również poważne konsekwencje zdrowotne. Szacuje się, że dolegliwość ta dotyczy około 1-2% dorosłej części społeczeństwa[2].

Niedociśnienie, czyli co?

Niedociśnienie (hipotonia) to stan, w którym dochodzi do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego poniżej wartości optymalnej.

Podział niedociśnienia uwzględnia:

  1. hipotonię samoistną – gdy wartości niskiego ciśnienia krwi utrzymują się przewlekle,
  2. hipotonię ortostatyczną – najczęściej dotyka osoby w podeszłym wieku oraz chorujące na cukrzycę typu I i II,
  3. hipotonię wtórną – będącą objawem innej choroby o charakterze przewlekłym[3].

O niedociśnieniu samoistnym mówi się wtedy, gdy skurczowe ciśnienie tętnicze krwi spada poniżej 100 mm Hg. Natomiast niedociśnienie ortostatyczne dotyczy przypadków, w których dochodzi do spadku ciśnienia skurczowego krwi o ponad 200 mm Hg lub spadku ciśnienia rozkurczowego krwi o ponad 10 mm Hg w ciągu trzech minut od przyjęcia pozycji stojącej[4].

Niskie ciśnienie – jakie są przyczyny?

Nie do końca wiadomo, z czego wynika niskie ciśnienie poniżej wartości optymalnej. Obserwacje pokazują jednak, że hipotonia częściej dotyka osoby szczupłe i prowadzące mało aktywny tryb życia, głównie kobiety, a także wynika z uwarunkowań genetycznych[5].

W celu stwierdzenia idiopatycznej postaci niedociśnienia zaleca się wykluczyć inne choroby, np. niedoczynność tarczycy, cukrzycę, choroby układu krążenia. Niskie ciśnienie krwi mogą wywoływać także niektóre leki (nie tylko te stosowane na obniżenie ciśnienia) czy nawet spożywanie alkoholu[6].

Optima Cardio Potas+

Czy to hipotonia? Poznaj objawy

Mówi się, że niskie ciśnienie daje bardzo niespecyficzne objawy. Osoby zmagające się z hipotonią często uskarżają się na:

  • osłabienie,
  • ogólne zmęczenie,
  • senność,
  • męczliwość,
  • brak energii[7].

Natomiast hipotonia ortostatyczna może objawiać się także omdleniami[8].

Czy przewlekłe niedociśnienie tętnicze jest niebezpieczne?

Eksperci sugerują, że niskie ciśnienie tętnicze niedające objawów nie wymaga leczenia. Na pewno nie można stosować tego, co jest zabronione w przypadku nadciśnienia tętniczego (jako możliwość osiągnięcia efektu wzrostu ciśnienia).

Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego i Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego nie ma konieczności podejmowania leczenia hipotonii w przebiegu przewlekłej niewydolności krążenia – o ile nie powoduje nieprzyjemnych objawów subiektywnych[9].

Groźna – szczególnie dla osób starszych – może okazać się hipotonia ortostatyczna. Nie tylko obniża jakość życia, ale dwukrotnie zwiększa ryzyko zgonu u chorych powyżej 70. roku życia[10].

Niskiego ciśnienia nie należy lekceważyć, ponieważ w niektórych przypadkach – jako że pozbawia organizm wystarczającej ilości tlenu – może prowadzić do uszkodzenia serca i mózgu[11]. Dlatego warto skonsultować się z lekarzem, który poinformuje o dalszych krokach.

 

 

 

[1] Wytyczne ESC/ESH dotyczące postępowania w nadciśnieniu tętniczym (2018), Grupa Robocza Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) i Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (ESH) do spraw postępowania w nadciśnieniu tętniczym

[2] http://www.czytelniamedyczna.pl/554,aktualny-stan-wiedzy-na-temat-hipotonii.html

[3] j.w.

[4] http://www.czytelniamedyczna.pl/554,aktualny-stan-wiedzy-na-temat-hipotonii.html

[5] https://www.mp.pl/pacjent/nadcisnienie/lista/106339,hipotensja

[6] J.w.

[7] https://www.mp.pl/pacjent/nadcisnienie/lista/70495,leczenie-farmakologiczne-niedocisnienia

[8] http://www.czytelniamedyczna.pl/554,aktualny-stan-wiedzy-na-temat-hipotonii.html

[9] https://podyplomie.pl/kardiologia/10014,przewlekle-niedocisnienie-leczyc-czy-nie-leczyc

[10] http://www.czytelniamedyczna.pl/554,aktualny-stan-wiedzy-na-temat-hipotonii.html

[11] https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/low-blood-pressure/symptoms-causes/syc-20355465

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Składniki odżywcze dla mózgu. O czym nie można zapomnieć?

2021-07-04 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (2 głosów, średnio: 5,00)
Loading...

Mózg

Starzenie to proces wpisany w fizjologię człowieka. Dotyczy wszystkich narządów – również mózgu. Nie da się więc przed tym uciec, ale można skutecznie go opóźnić. Jednym z kluczowych elementów jest prawidłowy sposób odżywiania się. Sprawdź, jakie witaminy dla mózgu są niezbędne i dowiedz się, skąd je pozyskać.

Szacuje się, że co 10 lat dochodzi do utraty średnio 5% objętości mózgu, zaś proces starzenia zdecydowanie przyspiesza po ukończeniu 70. roku życia. Chociaż jest to proces nieunikniony, w podeszłym wieku można cieszyć się sprawnością intelektualną. Wiele zależy nie tylko od uwarunkowań genetycznych, ale również od prowadzonego stylu życia.

Postępujące się starzenie mózgu…

W mózgu zachodzi wiele zmian, które są konsekwencją postępującego procesu starzenia. Wraz z wiekiem kurczy się nie tylko jego wielkość, ale również dochodzi do zmian. W efekcie zwiększa się ryzyko występowania udaru mózgu i demencji. Podnosi się jednocześnie poziom upośledzenia pamięci.

Liczne badania naukowe wykazują, że dla starzejącego się mózgu wsparciem są te same czynniki, które działają ochronnie na układ sercowo-naczyniowy. Mowa między innymi o zwiększeniu aktywności fizycznej, ograniczeniu spożycia alkoholu czy zwiększeniu wysiłku poznawczego.
Optima Cardio Potas+

Minerały i witaminy dla mózgu – co powinna zawierać dieta?

Mówiąc o czynnikach wspierających kondycję mózgu, należy podkreślić znaczenie prawidłowej diety. Odpowiednio skomponowane posiłki – bogate w witaminy i składniki mineralne – pomagają opóźnić procesy starzenia.

Żelazo

Żelazo wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Ponadto wspiera redukcję stresu oksydacyjnego w ośrodkowym układzie nerwowym. Badania naukowe potwierdzają, że niedobór tego pierwiastka w diecie przekłada się na zmniejszenie ilości żelaza w mózgu, co zwiększa ryzyko rozwoju choroby Alzheimera, choroby Parkinsona[1].

W diecie szczególnie ważne jest żelazo hemowe, którego źródłem są przede wszystkim podroby, mięso, przetwory mięsne, żółtko jaj.

Magnez

Magnez wspiera proces przewodzenia nerwów i wspomaga przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Z uwagi na to pierwiastek ten uważa się za jeden z ważniejszych w kontekście profilaktyki i leczenia zaburzeń o podłożu neurologicznym.

Istnieją dane, które wskazują na rolę magnezu na jego ochronne działanie w przypadku przewlekłego bólu czy lęku. Może mieć także znaczenie w łagodzeniu depresji oraz migreny[2].

Codzienną dietę warto wzbogacić nasionami słonecznika, gorzką czekoladą, krewetkami, szpinakiem.

Cynk

Cynk jest pierwiastkiem wpływającym na kondycję mózgu. Niedostateczna jego ilość przyczynią się do obniżenia zdolności uczenia się, zwiększa ryzyko wystąpienia schizofrenii czy choroby Wilsona[3].

Chcąc uzupełnić poziom tego pierwiastka, posiłki warto komponować na bazie mięsa, ryb, skorupiaków, produktów pełnoziarnistych.

Kwas foliowy

Kwas foliowy (znany również jako witamina B9) odgrywa ogromną rolę w rozwoju układu nerwowego. Świadczy o tym m.in. konieczność suplementacji tej witaminy przez kobiety w ciąży – po to, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju wady cewy nerwowej u płodu. Badania kliniczne wykazały, że prekoncepcyjne przyjmowanie kwasu foliowego w dawce min. 400 μg przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wystąpienia defektów u płodu[4].

Jeśli chodzi o witaminy dla mózgu, kwas foliowy jest ważny także w dorosłym życiu. Zauważono, że u pacjentów z niedokrwistością megaloblastyczną, spowodowaną niedoborem tego składnika, zwiększa się ryzyko wystąpienia zaburzeń neuropsychiatrycznych[5].

Kwas foliowy można znaleźć m.in. w szpinaku, brokułach, rybach, drobiu.

Witamina B12

Witamina B12 wpływa na mózg poprzez wiele mechanizmów. Badania naukowe potwierdzają, że stężenia markerów związanych z niedoborem tej witaminy mogą wpływać na funkcje poznawcze tj. gorszą pamięć epizodyczną, spadkiem szybkości percepcji[6].

Źródłem witaminy B12 są m.in. jajka, drób, nabiał, mięso, ryby.

Witamina C

Chociaż witamina C kojarzona jest przede wszystkim ze wsparciem układu odpornościowego, wpływa również na kondycję mózgu. Badania naukowe wykazały, że jej niedostateczna ilość wiąże się ze spadkiem nastroju oraz zaburzeniami poznawczymi[7].

Dostarczenie witaminy C w odpowiedniej ilości jest ważne także z innego powodu. Zwiększa ona przyswajanie żelaza – pierwiastka, który także odgrywa znaczącą rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego.

Witaminę C zawierają m.in. papryka, pomarańcze, papaja, jarmuż, brukselka, czarna porzeczka, kiwi, truskawki, kapusta

Na kondycję mózgu wpływa wiele czynników. Warto więc nie tylko zwiększyć aktywność intelektualną, ale również zadbać o zdrowe odżywianie. Odpowiednio dobrane składniki mineralne i witaminy dla mózgu to najlepsze, co możesz mu zaoferować.

[1] https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/107385840000600607

[2] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6024559/

[3] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/7082716/

[4] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1123448/

[5] j.w.

[6] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3179651/

[7] https://bmcpsychiatry.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12888-020-02730-w

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Nienasycone kwasy tłuszczowe. Jak wpływają na pracę mózgu?

2021-07-04 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (1 głosów, średnio: 5,00)
Loading...
Mózg


To, w jaki sposób się odżywiasz, wpływa na prawidłowe funkcjonowanie organizmu – w tym mózgu. Ogromne znaczenie ma dieta bogata w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, które wspierają utrzymanie sprawności intelektualnej. Dowiedz się, dlaczego spożywanie „dobrych” tłuszczów jest tak ważne.

Czy wiesz, że mózg człowieka składa się niemal w 60% z tłuszczu[1], z czego większość stanowią wielonienasycone kwasy tłuszczowe? Dlatego tych składników odżywczych nie może zabraknąć w codziennej diecie, jeśli zależy ci zachowaniu sprawnego umysłu niezależnie od wieku.

Nienasycone kwasy tłuszczowe, czyli co?

Z chemicznego punktu widzenia nienasycone kwasy tłuszczowe charakteryzują się występowaniem podwójnego wiązania pomiędzy atomami węgla, kosztem utraty jednego atomu wodoru. I właśnie tym wyróżniają się od kwasów tłuszczowych nasyconych, które nie są pożądane w codziennej diecie w dużej ilości.

Liczba podwójnych wiązań w łańcuchu węglowym determinuje podział na:

  • kwasy tłuszczowe jednonienasycone (MUFA) – występuje jedno podwójne wiązanie, np. kwas oleinowy
  • kwasy tłuszczowe wielonienasycone (PUFA) – występuje wiele podwójnych wiązań, np. kwas alfa-linolenowy (ALA), kwas dokozaheksaenowy (DHA), kwas eikozapentaenowy (EPA).

Warto wiedzieć, że ALA w organizmie człowieka przekształca się w DHA i EPA – kwasy tłuszczowe, które odgrywają najważniejszą rolę w prawidłowej pracy mózgu.

Należy przy tym podkreślić, że wielonienasycone kwasy tłuszczowe należą do grupy niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), których organizm nie jest w stanie samodzielnie wyprodukować. Dlatego zachodzi konieczność dostarczania ich z zewnątrz, np. z pożywienia (także żywności funkcjonalnej), suplementów.
Optima Omega 3

Wpływ DHA i EPA na pracę mózgu

Nienasycone kwasy tłuszczowe są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mózgu, co potwierdzają kliniczne badania obserwacyjne. Wykazały one istnienie związku między zaburzeniami równowagi spożywania NNKT w diecie a zaburzeniami sprawności intelektualnej i występowaniem chorób mózgu[2].

Mimo że mózg potrzebuje ciągłej podaży niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych przez całe życie, należy wyróżnić dwa okresy szczególnie wrażliwe na ewentualne niedobory tych składników odżywczych.

DHA w okresie niemowlęcym

Warto mieć świadomość, że mózg rozwija się już w życiu płodowym. Natomiast proces jego wzrostu kończy się mniej więcej po osiągnięciu przez dziecko wieku 5-6 lat. W momencie urodzenia masa mózgu stanowi 70% masy mózgu osoby dorosłej, do wzrostu masy mózgowej o kolejne 15% dochodzi w wieku niemowlęcym, zaś pozostały wzrost mózgu kończy się w wieku przedszkolnym. Udowodniono, że przyjmowanie kwasu dokozaheksaenowego (DHA) w okresie ciąży wpływa pozytywnie m.in. na prawidłowy rozwój psychoruchowy dziecka w pierwszych latach życia[3]. Dlatego zaleca się, aby kobiety w ciąży i karmiące piersią przyjmowały ok. 600 mg dziennie DHA.

DHA w okresie starzenia się

Liczne obserwacje naukowe pokazują, że niedostateczna ilość nienasyconych kwasów tłuszczowych (szczególnie DHA) może zwiększać ryzyko demencji oraz choroby Alzheimera[4].

Jak wspomóc mózg? Dieta to podstawa

Chcesz, aby twój organizm funkcjonował prawidłowo – także mózg? Dieta jest podstawowym elementem, o który musisz zadbać w kontekście dostarczenia odpowiedniej ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych.

O jakie produkty należy wzbogacić codzienny jadłospis, aby mózg otrzymał potrzebne kwasy tłuszczowe? Dobrym źródłem ALA są m.in.: olej lniany, olej, rzepakowy, olej sojowy. Natomiast bogactwo EPA i DHA zawierają m.in. algi, owoce morza, ryby.

Warto także sięgnąć po żywność funkcjonalną, np. Optima Neuro Jest to margaryna do smarowania pieczywa, która została wzbogacona o kwas DHA należący do rodziny omega-3. Spożycie jej w optymalnej zalecanej ilości wspomoże pracę mózgu i wzroku.

Zgodnie z międzynarodowymi normami, zaleca się spożywanie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych na poziomie 6-11%. Natomiast jednonienasycone kwasy tłuszczowe powinny być spożywane w ilości, która uzupełnia zalecane spożycie tłuszczu ogółem[5].

Kondycja twojego mózgu – teraz i w przyszłości – zależy między innymi od sposobu odżywiania. Jeśli chcesz wspomóc pamięć i koncentrację, warto prawidłowo żywić swój mózg. Dieta odgrywa tu ogromną rolę, ponieważ organizm nie jest w stanie wyprodukować samodzielnie nienasyconych kwasów tłuszczowych wpływających korzystnie na sprawność intelektualną.

Optima Cardio Potas+

[1] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20329590/

[2] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20329590/

[3] https://www.ptgin.pl/sites/default/files/page-2019/Stosowanie%20witamin%20i%20mikroelement%C3%B3w%20u%20kobiet%20planuj%C4%85cych%20ci%C4%85%C5%BC%C4%99%2C%20ci%C4%99%C5%BCarnych%20i%20karmi%C4%85cych_0.pdf

[4] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16770950/

[5] https://poznajsienatluszczach.pl/2016/02/24/tluszcz-w-diecie-ile-mozemy-go-spozywac/

 

 

 

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Witamina D a kości. Czy wpływa ona na ich stan?

2021-07-04 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (3 głosów, średnio: 5,00)
Loading...

Osteoporoza


Osteoporoza jest podstępną chorobą. Rozwija się niezauważenie, a ma poważne konsekwencje. I chociaż dotyczy przede wszystkim osoby w podeszłym wieku, o zdrowie kości należy zadbać jak najwcześniej. Sprawdź, czy i jak witamina D wpływa na stan tkanki kostnej.

Tkanka kostna ma zdolność do regeneracji, za co odpowiadają komórki kościogubne i kościotwórcze. W miarę upływu lat (mniej więcej po 50. roku życia) równowaga zostaje przesunięta w stronę procesu niszczenia kości.  To z kolei przekłada się na powstawanie ubytków masy kostnej. Dlatego należy dążyć do zbudowania najwyższej gęstości kości – najlepiej jeszcze przed ukończeniem 30 lat. Pozwoli to zmniejszyć ryzyko wystąpienia osteoporozy w wieku podeszłym.

Dieta na zdrowe kości to podstawa

Aby utrzymać zdrowe i mocne kości, nie wystarczy unikać czynników im niesprzyjających, takich jak np. siedzący tryb życia. Istotną rolę odgrywa prawidłowa dieta – taka, która bazuje na produktach spożywczych będących źródłem wapnia, witaminy K czy witaminy D.

Szczególne znaczenie przypisuje się witaminie D, która – choć kojarzona przede wszystkim ze wsparciem funkcjonowania układu odpornościowego – pomaga wzmocnić kości.

Witamina D, czyli co?

Witamina D należy do grupy hormonów, które odpowiadają za regulowanie 200-500 genów oddziaływujących na tysiące szlaków metabolicznych. Rozpuszcza się w tłuszczach. Występująca w organizmie pochodzi przede wszystkim z syntezy przezskórnej, a tylko w niewielkiej części z produktów spożywczych. Dlatego niezwykle ważna jest ekspozycja na słońce – wystarczy zaledwie 15 minut dziennie, aby wytworzyć optymalną ilość witaminy D odpowiadającą ok. 2000-4000 IU na dobę[1].

Całkowita witamina D składa się w ponad 90% z witaminy D3 (cholekalcyferolu) i tylko w niewielkim procencie z witaminy D2 (ergokalcyferolu). Ponadto uważa się, że farmakologicznie to witamina D3 jest silniejsza niż witamina D2, dlatego ta pierwsza stanowi rekomendowany środek do użytku medycznego[2].
Optima Osteo

Jak witamina D wpływa na kości?

Dostarczanie dużej ilości wapnia wcale nie oznacza zmniejszonego ryzyka osteoporozy. Mineralizacja kości zależy także od prawidłowego wchłaniania tego pierwiastka – szczególnie, że wapń z pożywienia jest słabo wchłaniany – w zaledwie 15-20%[3].

Aktywna forma cholekalcyferolu odgrywa istotną rolę w utrzymaniu optymalnego poziomu wapnia we krwi. Wiąże się ona z receptorami witaminy D, w następstwie czego dochodzi do modulowania ekspresji genów tj. procesu polegającym na odczytaniu i „przepisaniu” informacji genetycznej.  Skutkiem tego jest wzrost stężenia wapnia we krwi[4].

Utrzymanie optymalnego poziomu witaminy D pozwala zmniejszyć ryzyko krzywicy. Choroba ta była powszechna w czasach, w których ludzie – zamiast pracować na polach – przenieśli się do fabryk. Zauważono przy tym, że dzieci spożywające tran z wątroby dorsza rzadziej chorowały na krzywicę[5].

Skutki niedoborów witaminy D

Myślisz o konsekwencjach niedostatecznej ilości składnika, jakim jest witamina D? Kości stają się słabsze. U dorosłych dochodzi do wzrostu prawdopodobieństwa złamań na skutek zmniejszenia wytrzymałości mechanicznej kości. Natomiast następstwem niedoborów u dzieci jest upośledzenie mineralizacji rosnących kości i chrząstek stawowych.

Witamina D dla kości – zapotrzebowanie

Na niedobór witaminy D narażone są przede wszystkim te osoby, które unikają bezpośredniej ekspozycji na słońce. Zgodnie z rekomendacjami górne dopuszczalne dobowe ilości witaminy D dla zdrowych osób przedstawiają się następująco:

  • noworodki i niemowlęta: 1000 IU/dzień
  • dzieci w wieku 1–10 lat: 2000 IU/dzień
  • młodzież w wieku 11–18 lat: 4000 IU/dzień
  • dorośli i seniorzy: 4000 IU/dzień[6].

W osób zaliczanych do grupy najbardziej narażonych na niedobory, koniecznością może okazać się suplementacja. Warto jednak prowadzić ją po konsultacji z lekarzem – najlepiej na podstawie wyniku oznaczenia 25(OH)D we krwi.

Ponadto w trosce o zdrowe kości można codzienną dietę uzupełnić żywnością funkcjonalną. W Polsce istnieje obowiązek suplementowania margaryny witaminą D. Dlatego jużjedna porcja (30 g) margaryny do smarowania pieczywa Optima Osteo pozwala zaspokoić zapotrzebowanie na ten składnik w 45% [7].

[1] https://www.mp.pl/pacjent/dieta/zasady/139889,witamina-d-jaka-dawka-jest-bezpieczna

[2] https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Cholecalciferol

[3] https://medlineplus.gov/ency/article/002062.htm

[4] https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Cholecalciferol

[5] https://orthoinfo.aaos.org/en/staying-healthy/vitamin-d-for-good-bone-health/

[6] https://www.mp.pl/pacjent/dieta/zasady/139889,witamina-d-jaka-dawka-jest-bezpieczna

[7] https://optymalnewybory.pl/optima-osteo/

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Dieta dobra dla kości. Co je wzmacnia?

2021-07-03 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (3 głosów, średnio: 5,00)
Loading...
Zdrowe kości

Złamania kości nie zawsze zachodzą na skutek nieszczęśliwego wypadku. Niekiedy ich przyczyną jest osteoporoza – choroba, która stopniowo i bez większych objawów niszczy kości. Aby uchronić się przed tym schorzeniem, warto zacząć zdrowo się odżywiać. Sprawdź, co trzeba jeść, żeby mieć mocne kości.

Czy wiesz, że szkielet człowieka przechodzi ciągły proces przebudowy – mniej więcej co 10 lat[1]? Dlatego nigdy nie jest za późno na wprowadzenie zmian w swojej diecie – po to, aby wzmocnić kości. Warto jednak zmodyfikować swój jadłospis możliwie jak najwcześniej, ponieważ osteoporoza rozwija się niemal niezauważalnie, a daje poważne konsekwencje zdrowotne.

Etapy procesu przebudowy kości

Tkanka kostna wykazuje duże zdolności do regeneracji, co pozwala na zrastanie się kości, np. na skutek złamań. Jest to możliwe dzięki działaniu komórek kościogubnych (usuwają uszkodzenia) oraz komórek kościotwórczych (odpowiadają za regenerację).

Mniej więcej do 30. roku życia przeważający jest proces tworzenia kości. Następnie przez kolejnych 20 lat utrzymuje się równowaga. Dopiero po 50. roku życia przeważa proces niszczenia, który odpowiada za ubytek masy kostnej.

Czynniki niesprzyjające kościom

Chociaż ryzyko osteoporozy wzrasta w wieku podeszłym, choroba wcale nie musi cię dotknąć. Wiele zależy od tego, jak zadbasz o swoje kości w młodzieńczym wieku.

Kościom nie sprzyjają między innymi:

  • predyspozycje genetyczne – np. przypadki występowania osteoporozy w rodzinie,
  • nieodpowiednia dieta – bogata w składniki utrudniające wchłanianie i przyswajanie wapnia
  • niedostateczna aktywność fizyczna,
  • nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, wypijanie sporej ilości kawy i napojów energetycznych,
  • niedostateczna ekspozycja na promienie słoneczne.

Warto zatem zmienić swój styl życia – tak, aby nie szkodzić kościom.

Co trzeba jeść, żeby mieć mocne kości?

Codzienna dieta oddziałuje nie tylko na dobre samopoczucie, ale również wpływa na stan kości. Należy przede wszystkim zadbać o to, aby produkty spożywcze dostarczały składniki sprzyjające wzmacnianiu, odbudowie i regeneracji tkanki kostnej.
Optima Osteo
Zastanawiasz się, co trzeba jeść, żeby mieć mocne kości? Poniżej znajdziesz listę składników, które musisz koniecznie uwzględnić w codziennym jadłospisie.

Wapń

Wapń to pierwiastek, który jest potrzebny nie tylko do prawidłowego funkcjonowania mięśni, nerwów i komórek. Wspiera budowę zdrowych i mocnych kości.

W związku z tym, że organizm nie jest w stanie samodzielnie wytwarzać wapnia, należy dostarczyć go z zewnątrz – najlepiej wraz z pożywieniem. Jest to szczególnie ważne nie tylko w wieku młodzieńczym, ale również w okresie ciąży. Dlaczego? Rozwijający się płód potrzebuje dużych ilości wapnia, które są potrzebne do budowy struktur kostnych. Jeśli kobieta ciężarna nie będzie dostarczała odpowiednich ilości tego składnika, wówczas pierwiastek ten będzie pobierany z kości kobiety ciężarnej.

Gdzie szukać wapnia? Pierwiastek ten w dużych ilościach występuje m.in. w mleku, serach, zielonych warzywach liściastych, przetworach mlecznych, rybach (np. łososiu).

Witamina D

Witamina D wspiera mineralizację kości, dlatego przyczynia się do zwiększenia gęstości mineralnej. Pomaga zapobiegać złamaniom poprzez pośrednictwo we wpływie na funkcję mięśni (wadę funkcji mięśni uważa się za jeden z objawów krzywicy). Przyczynia się do zwiększenia siły mięśni, co z kolei przekłada się na mniejsze ryzyko upadków prowadzących do złamań[2].

Warto także pamiętać, że witamina D wspomaga proces wchłaniania i przyswajania wapnia. To niezwykle ważne, ponieważ większość ludzi wchłania zaledwie 15-20% tego pierwiastka[3].

Gdzie szukać witaminy D? Jej synteza zachodzi w skórze pod wpływem promieni słonecznych, ale ekspozycja na słońce jest ograniczona w okresie zimowym. Dlatego – poza przyjmowaniem suplementów lub leków z witaminą D3 – koniecznością jest wzbogacenie codziennego jadłospisu. Posiłki warto komponować z takich produktów spożywczych jak np. ryby tłuste, oleje rybne, jajka, produkty mleczne, W witaminę D3 są wzbogacone wszystkie margaryny..

Witamina K

Rola witaminy K kojarzy się m.in. z wpływem na krzepliwość krwi. Tymczasem wspiera utrzymanie zdrowych i mocnych kości. Badania naukowe pokazują, że może przyczyniać się nie tylko do zwiększenia gęstości mineralnej u osób z osteoporozą, ale również zmniejszać częstość złamań kości[4].

Jeśli zastanawiasz się, co trzeba jeść, żeby mieć mocne kości, możesz sięgnąć po żywność funkcjonalną. Optima Osteo to margaryna do smarowania pieczywa, która została wzbogacona witaminami: D i K. Wystarczy jedna jej porcja (ok. 30 g), aby zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na  witaminę D w 45% i witaminę K w 30%[5].

[1] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK45504/

[2] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3257679/

[3] https://medlineplus.gov/ency/article/002062.htm

[4] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11684396/

[5] https://optymalnewybory.pl/optima-osteo/

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Dieta na zdrowe stawy. Czego nie może zabraknąć w jadłospisie?

2021-07-04 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (2 głosów, średnio: 5,00)
Loading...

Zdrowe stawy

Chociaż chrząstka stawowa zużywa się wraz z wiekiem, możesz długo cieszyć się bardzo dobrą sprawnością ruchową. Z pomocą przychodzi odpowiednia dieta na zdrowe stawy, która – w połączeniu z aktywnością fizyczną – przyczyni się do poprawy ich kondycji.

Stawy stanowią ruchome połączenia kości, dzięki którym możliwe jest poruszanie się. Dlatego od ich stanu zależy sprawność ruchowa. Tymczasem szacuje się, że nawet kilka milionów Polaków może cierpieć na chorobę zwyrodnieniową stawów – schorzenie, którego ryzyko wystąpienia da się zminimalizować.

Co szkodzi stawom?

Stawy codziennie narażane są na obciążenia, co stopniowo może prowadzić do powstawania mikrourazów. Najbardziej szkodzą im:

  • nadmierne kilogramy – u osób z nadwagą i otyłością często dochodzi do szybszego zużywania się chrząstki stawowej;
  • przeciążenia – nadwyrężenie stawów i ich urazów to najczęściej problem osób trenujących sporty siłowe, np. podnoszenie ciężarów;
  • schodzenia po schodach – pokonywanie stopni w dół oznacza dla stawów nacisk nawet kilkuset kilogramów;
  • długotrwały stres – sprzyjając napięciom i przeciążeniom mięśni, nie jest korzystny dla stabilizowanych stawów.

Nie jest także wskazany siedzący tryb życia, ponieważ on też nie sprzyja kondycji stawów. Zalecany jest ruch, który pomaga utrzymać ich dobrą ruchomość.

Dieta na zdrowe stawy – co jeść?

Sposób odżywiania wpływa na kondycję chrząstki stawowej – zarówno pośrednio, jak i bezpośrednio. Jeśli posiłki komponujesz w oparciu o prawidłowo zbilansowaną dietę, nie narażasz się na nadwagę czy otyłość – jeden z głównych czynników obciążających stawy. Także to, co jesz, ma znaczenie – niektóre składniki zawarte w żywności pomagają przeciwdziałać stanom zapalnym oraz wspierają łagodzenie dolegliwości bólowych.

Czy wiesz, że: właściwie dobrane produkty spożywcze pomagają przyspieszyć regenerację chrząstki i mazi stawowej, a także wspomóc leczenie chorób stawów?  

Witamina D3

Chociaż witamina D3 kojarzona jest głównie ze wspieraniem prawidłowej pracy układu odpornościowego, ma wpływ nie tylko na kondycję kości i mięśni, ale również stawów.

Badanie przeprowadzone w 2014 roku wykazało, że u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) odnotowano niższy poziom witaminy D[1].

Mimo że synteza witaminy D3 odbywa się pod wpływem promieni słonecznych, niektóre produkty spożywcze także są jej źródłem. Do codziennej diety warto włączyć m.in. tłuste ryby, grzyby, wątrobę wołową. W witaminę D3 są wzbogacone wszystkie margaryny. Można także zastosować suplementację – jednak wyłącznie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) omega-3

Nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 obecne w codziennym jadłospisie nie tylko wpływają na obniżenie poziomu cholesterolu LDL, wspierają pracę serca czy funkcjonowanie mózgu. Badania naukowe wykazują, że NNKT omega-3 pomagają zmniejszyć poranną sztywność stawów i obrzęk u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów[2].

Źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 są m.in.: olej rzepakowy, olej lniany, ryby.

Kolagen

Kolagen stanowi główny budulec chrząstki stawowej – stanowi nawet 90% jej struktury. Dlatego dieta na dobre stawy powinna dostarczać ten składnik.

Dobroczynny wpływ kolagenu potwierdzają badania kliniczne. Hydrolizat kolagenu podawany sportowcom pomaga zmniejszyć dolegliwości bólowe stawów[3].

Dieta na zdrowe stawy – tych produktów unikaj!

Wiesz już, co powinna zawierać dieta na zdrowe stawy. Warto jednocześnie poznać te produkty spożywcze, które nie są zalecane.

Ogranicz lub całkowicie wyeliminuj:

  • tłuszcze nasycone, np. masło, smalec, przetwory mięsne, tłuste mięso
  • cukry proste, np. słodzone napoje, słodycze, wysoko przetworzoną żywność
  • tłuszcze trans, np. zupy i sosy w proszku, gotowe ciastka, gotowe dania garmażeryjne – wyklucz te produkty, których etykieta informuje o występowaniu częściowo utwardzonego lub uwodornionym oleju (pod tą postacią kryją się tłuszcze trans). Tłuszcze trans znajdują się również w tłuszczach mlecznych.

Co ciekawe, należy unikać nadmiernego spożycia nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-6. Organizm może przekształcać je do kwasu arachidonowego, który sprzyja stanom zapalnym[4]. Nie oznacza to jednak, że całkowicie musisz zrezygnować z ich spożycia – wystarczy, że zadbasz o utrzymanie prawidłowego stosunku kwasów omega-3 do omega-6 tj, 1:5[5].

To w dużej mierze od ciebie zależy, na jak długo zachowasz sprawność ruchową. Zacznij więc zdrowo się odżywiać, pamiętając o wzbogaceniu codziennej diety w produkty sprzyjające kondycji stawów.

[1] https://academic.oup.com/rheumatology/article/53/11/1994/1792838

[2] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4965662/

[3] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18416885/

[4] https://www.health.harvard.edu/newsletter_article/no-need-to-avoid-healthy-omega-6-fats

[5] https://poznajsienatluszczach.pl/2016/02/04/kwasy-tluszczowe-omega-wlasciwosciach/

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Za wysoki poziom złego cholesterolu. Czym się objawia?

2021-06-23 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (3 głosów, średnio: 5,00)
Loading...

LDL

Podwyższony poziom cholesterolu to poważny problem, z którym zmaga się nawet 20 mln Polaków. Prowadzi do rozwoju chorób sercowo-naczyniowych, będąc jednocześnie jedną z przyczyn przedwczesnych zgonów. Dobra wiadomość jest taka: z nadmiarem LDL można walczyć. Trzeba tylko wiedzieć, że taki problem istnieje. Sprawdź, jakie objawy daje wysoki cholesterol.

Cholesterol jest substancją tłuszczową niezbędną do funkcjonowania organizmu. Bierze udział w tworzeniu niektórych hormonów, witaminy D3, kwasów żółciowych. Jego produkcja odbywa się w ok. 80% w wątrobie, zaś transport odbywa się w formie lipoprotein o różnej gęstości. Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) odpowiadają za transport cholesterolu do poszczególnych komórek, co może skutkować jago odkładaniem i powstawaniem blaszekmiażdżycowych[1]. Dlatego jego podwyższone stężenie jest tak niekorzystne dla organizmu.

Wysoki cholesterol – objawy

Nie bez powodu o podwyższonym poziomie cholesterolu LDL mówi się „cichy zabójca”. To określenie doskonale oddaje powagę sytuacji – wzrost stężenia tej frakcji nie daje właściwie żadnych symptomów.

Jeśli chodzi o wysoki cholesterol, objawy są trudne do wykrycia – szczególnie w początkowej fazie. Czasami jednak mogą powstawać tzw. żółtaki cholesterolowe, ale i one bywają lekceważone. Jako że przypominają kaszaki, nierzadko traktowane są jako defekt estetyczny.

Niestety najwięcej pacjentów do lekarza trafia zbyt późno – wtedy, gdy dochodzi już do rozwoju konkretnych chorób układu sercowo-naczyniowego. Wówczas można odczuwać m.in. takie objawy jak:

  • dolegliwości bólowe w okolicach serca,
  • męczliwość, zadyszka,
  • zaburzenia funkcjonowania wątroby,
  • zaburzenia krążenia,
  • ból kończyn pojawiający się po wysiłku.

Jak wykryć podwyższony poziom cholesterolu LDL?

Objawy wysokiego cholesterolu wcale nie są jednoznaczne i najczęściej stanowią następstwo chorób układu sercowo-naczyniowego. Dlatego jedynym sposobem na wykrycie niepokojących zmian jest… systematyczne wykonywanie badań krwi – minimum raz w roku.

Jest spore grono osób, które o podwyższonym poziomie cholesterolu dowiadują się przypadkiem, np. podczas okresowych badań do pracy. Aby więc nie być zaskoczonym ich wynikiem, warto regularnie wykonywać lipidogram.

Lipidogram (inaczej profil lipidowy) to badanie diagnostyczne, które pozwala na oznaczenie stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL, frakcji HDL oraz trójglicerydów. Polega na pobraniu próbki krwi z żyły łokciowej i poddanie jej analizie.

Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, normy poziomu cholesterolu wynoszą:

  • cholesterol całkowity: <190 mg/dl
  • cholesterol frakcji LDL: <115 mg/dl
  • cholesterol frakcji HDL mężczyźni: ≥40 mg/dl
  • cholesterol frakcji HDL kobiety: ≥45 mg/dl
  • trójglicerydy: ≤150 mg/dl.

Jeżeli wyniki badania będą przekraczać aktualne normy, wówczas trzeba będzie podjąć odpowiednie działania zmierzające ku przywróceniu rekomendowanych wartości dla cholesterolu.

Jak obniżyć poziom cholesterolu LDL?

Wynik badania naukowego opublikowane w The Lancet wykazały, że jeśli młode osoby z wysokim poziomem cholesterolu nie-HDL (wynik wszystkich typów „złego” cholesterolu) obniżą poziom o ok. 50%, wówczas ryzyko chorób sercowo-naczyniowych spadnie z 29% do 6% (w przypadku mężczyzn poniżej 45. roku życia) oraz z 16% do 4% (w przypadku kobiet poniżej 45. roku życia)[2].

Jeśli więc zmagasz się ze zbyt wysokim poziomem cholesterolu, musisz zmienić swój dotychczasowy styl życia. Warto przede wszystkim zmodyfikować swoje przyzwyczajenia żywieniowe.

  • Wzbogać jadłospis w produkty dostarczające sterole roślinne

  • Zwiększ spożycie błonnika

Chociaż błonnik kojarzy się ze zdolnością do tłumienia nadmiernego apetytu, może przyczynić się do obniżenia poziomu cholesterolu. Metaanalizy pokazują, że spożycie 3 g błonnika rozpuszczalnego z owsa może przyczynić się do obniżenia poziomu cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL o ok. 0,13 mmol/l.[4]

  • Wyeliminuj z diety źródła tłuszczów trans i nadmiar nasyconych kwasów tłuszczowych

Trans-jednonienasycone kwasy tłuszczowe prowadzą do podwyższenia poziomu frakcji LDL[5]. Dlatego warto zrezygnować m.in. z zupek w proszku, gotowych ciastek i wafelków, serów topionych. Należy jednak dokładnie czytać etykiety, ponieważ nie wszystkie tego typu produkty nie są wskazane.  Tłuszcze trans rozpoznasz po tym, że występują jako częściowo utwardzane lub uwodornione oleje. Znajdują się one również w  tłuszczach mlecznych.

Nadmiar nasyconych kwasów tłuszczowych nie jest wskazany – szczególnie, że organizm człowieka jest w stanie samodzielnie wyprodukować. Dlatego należy zadbać o to, aby nie dostarczać więcej niż 10% tych tłuszczów. Każda nadwyżka sprzyja wzrostowi poziomu cholesterolu[6].

  • Ogranicz spożycie napojów słodzonych

Napoje słodzone cukrem to nie tylko większe ryzyko cukrzycy, ale również… podwyższonego poziomu cholesterolu. Wypijanie ich w sporych ilościach może powodować wzrost stężenia trójglicerydów przy jednoczesnym obniżaniu pożądanej frakcji HDL[7].

Optima Neuro

Ponadto warto zwiększyć aktywność fizyczną, ograniczyć ekspozycję na stres oraz wyeliminować palenie papierosów.

Stan twojego zdrowia zależy w dużej mierze od ciebie. Pamiętaj więc o tym, by co najmniej raz w roku kontrolować profil lipidowy. Dzięki temu dowiesz się, że masz wysoki cholesterol – objawy tego stanu często występują o wiele za późno, kiedy rozwijają się choroby układu krążenia.

[1] https://www.mp.pl/pacjent/dieta/zasady/117035,cholesterol

[2] https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(19)32519-X/fulltext

[3] https://www.efsa.europa.eu/en/press/news/blood-cholesterol-reduction-health-claims-phytosterols-can

[4] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9925120/

[5] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/17045072/

[6] https://poznajsienatluszczach.pl/2016/04/21/tluszcze-nasycone/

[7] https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/JAHA.119.014083

 

 

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Mierzenie ciśnienia tętniczego. Jak robić to prawidłowo?

2021-07-02 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (2 głosów, średnio: 5,00)
Loading...

Ciśnienie tętnicze a puls - jak obniżyć ciśnienie i wysoki puls?

Nadciśnienie tętnicze jest schorzeniem, które nie zawsze daje wyraźne objawy, a stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. Dlatego bardzo ważne jest regularne mierzenie ciśnienia – po to, aby móc szybko zareagować w razie jego podwyższonych wartości. Sprawdź, jak robić to prawidłowo.

Czy wiesz, że nawet 11 mln Polaków zmaga się z nadciśnieniem tętniczym[1]? Szacuje się, że w 2025 roku życia schorzenie to może dotknąć nawet 1,5 mld ludzi na całym świecie[2]. Na szczęście temu poważnemu problemowi można skutecznie zapobiegać – podstawą jest systematyczne mierzenie ciśnienia. Istotny jest jednak sposób dokonywania pomiarów, ponieważ nawet niewielkie błędy mogą rzutować na prawidłowość wyniku.

Mierzenie ciśnienia w gabinecie lekarskim nie wystarczy…

Chociaż to gabinetowe mierzenie ciśnienia tętniczego jest punktem wyjścia do rozpoznania nadciśnienia tętniczego, nie zawsze będzie wystarczające. Mowa tutaj głównie o osobach, u których występuje tzw. efekt białego fartucha powodujący nagły wzrost ciśnienia tętniczego podczas dokonywanego pomiaru.

Warto przy tym pamiętać, że nadciśnienia tętniczego nie stwierdza się w oparciu o pojedynczy pomiar. Zalecenia mówią o konieczności przeprowadzenia wielu pomiarów w kilkudniowych / kilkutygodniowych odstępach czasu. Ponadto często rekomenduje się dokonywanie pomiarów w warunkach domowych.

Wyjątek mogą stanowić osoby:

  • u których stwierdzono podwyższony poziom lęku,
  • skłonne do samodzielnego dokonywania modyfikacji zalecanej terapii.

Zgodnie ze stanowiskiem Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, u takich pacjentów należy rozważyć zasadność i celowość dokonywania samodzielnych pomiarów.

Prawidłowe mierzenie ciśnienia krwi – najważniejsze zasady

Eksperci podkreślają, że domowe pomiary ciśnienia tętniczego krwi są nieocenioną metodą, która wspiera rozpoznanie nadciśnienia tętniczego. W ten sposób można też ocenić skuteczność prowadzonego leczenia w przypadku osób ze zdiagnozowanym schorzeniem.

Aby mierzenie ciśnienia w warunkach domowych wspierało diagnostykę nadciśnienia oraz leczenie choroby, czynność ta musi być przeprowadzona w określony sposób. Warto pamiętać o tym by:

  • pomiaru dokonać po upływie minimum 30 minut od wypicia kawy, zapalenia papierosa, przyjęcia innych substancji o działaniu stymulującym,
  • zmierzyć ciśnienie po co najmniej 5-minutowym odpoczynku,
  • pomiar wykonywać wyłącznie w pozycji siedzącej – z podpartymi plecami i nogami opartymi o podłoże (nie mogą być skrzyżowane),
  • mankiet ciśnieniomierza założyć na rękę ugiętą w łokciu i wspartą na poziomie serca,
  • ubranie nie uciskało ramienia (najlepiej zdjąć rękaw, zamiast podwijać go w górę),
  • w trakcie pomiaru wstrzymać się od ruchów czy prowadzenia rozmów.

Zaleca się także, aby pomiaru dokonywać na właściwej ręce – w przypadku osób leworęcznych będzie to ręka prawa, zaś u osób praworęcznych do pomiaru należy wykorzystać lewą rękę.

Pomiar ciśnienia krwi krok po kroku

Mierzenie ciśnienia krwi to czynność, która – gdy już stanie się nawykiem – powinna zająć nie więcej niż 10 minut. Cała procedura obejmuje zaledwie kilka kroków. Należy:

  • usiąść wygodnie, pamiętając o oparciu pleców oraz ułożeniu stóp na podłodze i niekrzyżowaniu nóg,
  • przygotować ciśnieniomierz do pomiaru,
  • założyć mankiet na ramię (poduszka mankietu powinna obejmować 80-100% obwodu ramienia) – tak, aby znajdował się na poziomie serca,
  • zgiąć rękę łokciu i oprzeć ją o podłoże,
  • odczekać 5 minut,
  • wykonać dwa pomiary ciśnienia – zachowując odstęp 1-2-minutowy.

Wyniki należy zapisać w dzienniczku – najlepiej wraz z informacją o godzinie dokonywania pomiaru.

Mierzenie ciśnienia w domu – jak często dokonywać pomiaru?

Ważny jest nie tylko sam przebieg pomiaru, ale również częstotliwość przeprowadzania czynności. Zaleca się, aby pomiarów dokonywać:

  • przez 7 kolejnych dni,
  • rano i wieczorem – o stałych porach i w równych odstępach czasowych.

Istotne jest to, aby mierzenie ciśnienia było dokonywane przed posiłkiem oraz przed przyjęciem leków hipotensyjnych (o ile pacjent je zażywa).

Pomiar ciśnienia w domu – wyniki

Zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, wartości ciśnienia tętniczego uzyskane podczas pomiarów domowych są o 5-10 mm Hg niższe w porównaniu z wartościami otrzymanymi w trakcie pomiaru gabinetowego.

O nieprawidłowym ciśnieniu tętniczym można mówić wówczas, gdy jego wartość w pomiarach domowych przekracza 135/85 mm Hg[3] (średnia wartość z kilku pomiarów).

Jeżeli pomiary ciśnienia w gabinecie i w domu będą wskazywać na nadciśnienie tętnicze, wówczas pierwszym elementem terapii jest zmiana stylu życia. Mowa tutaj przede wszystkim o modyfikacji sposobu odżywiania oraz zwiększeniu aktywności fizycznej. Zdrowa dieta oraz ruch pomagają w regulowaniu wartości ciśnienia tętniczego.

Optima Neuro

Podsumowanie

Mierzenie ciśnienia w domu – jak często dokonywać pomiaru?

Ważny jest nie tylko sam przebieg pomiaru, ale również częstotliwość przeprowadzania czynności. Zaleca się, aby pomiarów dokonywać:
• przez 7 kolejnych dni,
• rano i wieczorem – o stałych porach i w równych odstępach czasowych.

Pomiar ciśnienia krwi krok po kroku

Mierzenie ciśnienia krwi to czynność, która – gdy już stanie się nawykiem – powinna zająć nie więcej niż 10 minut. Cała procedura obejmuje zaledwie kilka kroków. Należy:
• usiąść wygodnie, pamiętając o oparciu pleców oraz ułożeniu stóp na podłodze i niekrzyżowaniu nóg,
• przygotować ciśnieniomierz do pomiaru,
• założyć mankiet na ramię (poduszka mankietu powinna obejmować 80-100% obwodu ramienia) – tak, aby znajdował się na poziomie serca,
• zgiąć rękę łokciu i oprzeć ją o podłoże,
• odczekać 5 minut,
• wykonać dwa pomiary ciśnienia – zachowując odstęp 1-2-minutowy.

[1] https://nadcisnienietetnicze.pl/sites/default/files/page-2019/64385-182698-1-SM.pdf

[2] https://pulsmedycyny.pl/pomiary-domowe-cisnienia-tetniczego-wykorzystanie-w-praktyce-885465

[3] https://nadcisnienietetnicze.pl/sites/default/files/page-2019/64385-182698-1-SM.pdf

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Pierwiastki i produkty dobre dla serca. Czego nie może zabraknąć w Twoim codziennym menu?

2021-07-02 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (1 głosów, średnio: 5,00)
Loading...

Magnez w prouktach


Sposób odżywiania ma niebagatelny wpływ na kondycję zdrowotną, dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na codzienną dietę. Okazuje się, że już drobna zmiana nawyków żywieniowych może nie tylko wpłynąć pozytywnie na masę ciała i ogólne samopoczucie, ale również zmniejszyć ryzyko poważnych chorób ze strony układu sercowo-naczyniowego. Sprawdź, jak powinna wyglądać dieta dobra na serce.

Czy wiesz, że nawet 3,9 mln ludzi na całym świecie umiera z powodu nadciśnienia i innych chorób serca[1]? Szacuje się przy tym, że aż 80% przedwczesnych zgonów spowodowanych nieprawidłowościami ze strony układu krążenia można byłoby uniknąć. W jaki sposób? Wystarczy zmiana stylu życia i odpowiednio skomponowana korzystna dla serca dieta.

Magnez i potas – pierwiastki ważne dla serca?

Prawidłowo skomponowana dieta pozwala uzupełnić zapotrzebowanie organizmu na witaminy i składniki mineralne niezbędne do prawidłowego jego funkcjonowania. W kontekście profilaktyki chorób układu sercowo-naczyniowego szczególne znaczenie mają 2 pierwiastki: potas i magnez.

Potas jest pierwiastkiem, który – wraz z magnezem i sodem – należy do grupy elektrolitów. Jego rola w organizmie jest ogromna, m.in. pomaga regulować ciśnienie krwi. Jest to szczególnie ważne w przypadku diety dostarczającej zbyt dużą ilość sodu. Wiele badań naukowych wykazało związek z niskim spożyciem potasu a podwyższonym ciśnieniem krwi oraz wyższym ryzykiem udaru mózgu. Co więcej – osoby, które zmagają się z nadciśnieniem tętniczym mogą obniżyć wartości ciśnienia poprzez zwiększenie spożycia produktów zasobnych w ten pierwiastek[1].

Badania naukowe wykazują, że niedobór tego pierwiastka (hipokalemia) – niezależnie od przyczyny – może spowodować arytmię. Nagłe zmiany stężenia potasu w niedokrwionym mięśniu sercowym mogą wywołać siły elektryczne, które z kolei odpowiadają za zapoczątkowanie zaburzeń rytmu serca[2].

Magnez jest pierwiastkiem, który wspiera pracę mięśni – w tym mięśnia sercowego. Dlatego niedostateczna jego ilość w codziennej diecie może prowadzić do powstania zaburzeń sercowo-naczyniowych. Wśród nich wymienia się m.in.: podwyższone ciśnienie krwi, arytmię[3].
Optima Neuro
Wiele badań naukowych potwierdza zależność między wysokim spożyciem magnezu a mniejszym ryzykiem wystąpienia np. zespołu metabolicznego, cukrzycy, nadciśnienia, choroby niedokrwiennej serca i choroby wieńcowej[4].

Jaka powinna być dieta dobra na serce?

Chociaż na prawidłowe funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego wpływa wiele czynników, istotne jest dostarczanie odpowiedniej ilości magnezu i potasu. Dlatego dieta na serce powinna być przede wszystkim bogata w produkty spożywcze, które są źródłem obu pierwiastków.

  • Minimum tłuszczów nasyconych

Jeżeli komponujesz posiłki, staraj się ograniczyć ilość produktów spożywczych dostarczających sporą ilość tłuszczów nasyconych. Dlaczego? Do ich trawienia potrzebny jest magnez, co przekłada się na „wypłukiwanie” tego pierwiastka z organizmu oraz podnoszą poziom ,,złego” cholesterolu

Jeśli to możliwe, ogranicz spożycie żółtych serów, tłustej śmietany czy mleka. Warto także ograniczyć spożycie mięsa oraz wędlin.

  • Ostrożnie z cukrem

Zmniejszenie spożycia produktów słodzonych będzie korzystne nie tylko dla twojej sylwetki, ale również dla serca. Warto bowiem mieć świadomość, że obecna w słodyczach, napojach czy produktach przetworzonych sacharoza obniża poziom magnezu w organizmie. Dlaczego? Do jej strawienia potrzeba aż 54 cząsteczek pierwiastka[5]. Co więcej, cukier podwyższa stężenie trójglicerydów we krwi.

  • Postaw na produkty zbożowe

Produkty pełnoziarniste to wartościowe źródło magnezu i potasu i błonnika. Dlatego należy wyłączyć je do diety, aby wesprzeć zdrowie serca. Niech codzienne menu będzie bogate m.in. w pieczywo z pełnego ziarna, nasiona i otręby, kasze, brązowy ryż.

  • Zasmakuj w warzywach

Wszystkie warzywa są ważnym elementem jadłospisu. Z punktu widzenia diety na serce szczególne znaczenie będą mieć: szpinak, rukola, natka pietruszki, seler naciowy, bób, groch, fasola, kiełki, pomidory. Dlaczego? Co zawierają?

Zachowaj równowagę w diecie

Pamiętaj, że nie tylko niedobór potasu i magnezu wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie organizmu – w tym serca. Nadmierne spożycie produktów będących źródłem tych pierwiastków także może zaszkodzić. Dlatego ważne jest, aby dieta na serce była skomponowana w oparciu o dzienne zapotrzebowanie na konkretne składniki mineralne. Między innymi z tego powodu sięganie po suplementy diety z magnezem i potasem powinno odbywać się po konsultacji z lekarzem.

 

[1] https://www.health.harvard.edu/heart-health/potassium-lowers-blood-pressure

[2] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/6237811/

[3] https://www.health.harvard.edu/heart-health/magnesium-helps-the-heart-keep-its-mettle

[4] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5852744/

[5] https://www.doppelherz.pl/wiedza-i-porady/zrodla-magnezu/

 

 

 

[1] https://www.who.int/dietphysicalactivity/media/en/gsfs_general.pdf

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Podwyższony cholesterol a stres. Czy mają ze sobą związek?

2021-07-01 Lektura tego artykułu zajmie 3 minuty.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (2 głosów, średnio: 5,00)
Loading...
Podwyższony cholesterol


Problem podwyższonego poziomu cholesterolu może dotyczyć niemal 20 mln Polaków. Większość osób nawet nie zdaje sobie z tego sprawy, ponieważ wysokie stężenie frakcji LDL zwykle nie daje specyficznych czy uciążliwych objawów. Tymczasem wystarczy wprowadzić niewielkie zmiany do swojego stylu życia. Sprawdź, co – poza dietą – wpływa na wzrost stężenia cholesterolu LDL.

Badania pokazują, że nawet  62% Polaków boryka się z hipercholesterolemią, jednak nie mają oni świadomości jej istnienia.[1]. Natomiast aż 17% rodaków ma świadomość podwyższonego poziomu cholesterolu we krwi, jednak nie podejmują oni żadnego leczenia[2]. Trzeba jednak pamiętać, że wysokie stężenie frakcji LDL zwiększa ryzyko przedwczesnej śmierci z powodu chorób sercowo-naczyniowych – głównie zawału serca – i to niezależnie od wieku.

Przyczyny podwyższonego poziomu cholesterolu

Można wskazać wiele czynników, które wpływają na wzrost poziomu cholesterolu we krwi. Wśród nich wymienia się m.in.:

  • niewłaściwą dietę,
  • cukrzycę,
  • zespół metaboliczny,
  • zażywanie niektórych leków,
  • siedzący tryb życia,
  • choroby nerek,
  • choroby wątroby,
  • niedoczynność tarczycy.
  • czynniki niemodyfikowalne

W kontekście wysokiego cholesterolu sporo mówi się na temat wpływu niewłaściwego sposobu odżywiania. Dieta bogata w tłuszcze nasycone i tłuszcze trans i uboga w wielonienasycone kwasy tłuszczowe przyczynia się do wzrostu frakcji LDL przy jednoczesnym obniżaniu frakcji HDL. Nie bez znaczenia pozostaje również spożywanie napojów słodzonych, co potwierdzają badania naukowe[3].

Stres – czynnik, który nie zawsze mobilizuje

Stres jest czynnikiem, który może wpływać korzystnie na człowieka. Dzieje się tak wówczas, gdy podnosi poziom energii, staje się bodźcem do podejmowania wyzwań czy realizację bardzo ambitnych celów. Warto jednak mieć świadomość, że choć stres może działać mobilizująco, często ma negatywny wpływ nie tylko na stan psychiczny, ale i zdrowie.
Optima Neuro
Przedłużające się sytuacje stresowe zwiększają ryzyko wystąpienia dolegliwości ze strony układu pokarmowego, nierzadko prowadząc np. do wrzodów żołądka. Przyczyniają się także do wzrostu ciśnienia tętniczego krwi, a także do… podniesienia poziomu cholesterolu.

>>> Sprawdź sposoby na nerwy i stres: podwyższony cholesterol a stres, joga pomaga w stresie, jak równoważyć stres oksydacyjny, 8 sposobów jak radzić sobie ze stresem.

Podwyższony cholesterol a stres – badania naukowe

W związku z tym, że podwyższony poziom cholesterolu wpływa na rozwój chorób układu sercowo-naczyniowego, naukowcy starają się dotrzeć do wszystkich czynników zwiększających stężenie frakcji LDL we krwi.

Brytyjscy naukowcy wykazali, że stres faktycznie może przyczynić się do wzrostu poziomu cholesterolu LDL i jednoczesnego obniżenia poziomu frakcji HDL. W badaniu wzięło udział 106 mężczyzn i 93 kobiet w wieku 45-59 lat. Żadna z osób badanych nie zmagała się z chorobą wieńcową, nadciśnieniem oraz nie przyjmowała leków na cholesterol i wysokie ciśnienie. Po pobraniu pierwszych próbek krwi ochotnicy zostali poddani stresującym zadaniom. Wyniki pokazały, że stres spowodował wzrost poziomu „złego” cholesterolu we krwi o 5 mg/dl i spadek „dobrego” cholesterolu o 1,6 mg/dl[4].

Chociaż naukowcy nie wyjaśnili mechanizmu tej zależności, istnieją pewne przypuszczenia. Uważa się, że hormony stresu przyczyniają do zwiększenia wytwarzania przez wątrobę lipoprotein o niskiej gęstości, które odpowiadają za transportowanie cząsteczek „złego” cholesterolu. Ponadto wydaje się, że hormony stresowe mogą mobilizować rezerwy energetyczne organizmu poprzez uwolnienie cukru z wątroby i kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej.

Jak skutecznie walczyć z wysokim cholesterolem LDL?

Wiesz już, że istnieje pewna zależność między podwyższonym cholesterolem a stresem. Dlatego w dążeniu do obniżenia jego poziomu musisz patrzeć nie tylko przez pryzmat zdrowego odżywiania i większej aktywności fizycznej. Musisz nauczyć się radzić sobie ze stresem, co również może przyczynić się do obniżenia poziomu frakcji LDL – szczególnie, jeśli prowadzisz stresujący tryb życia.

Aby zminimalizować negatywne działanie stresu, warto:

  • stosować techniki relaksacyjne,
  • zacząć się ruszać,
  • zadbać o zdrowy sen,
  • przekierować swoje myśli.

Wysoki poziom cholesterolu zwiększa ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego – to fakt. Ty jednak możesz przejąć nad nim pełną kontrolę – wystarczy, że przestaniesz się stresować oraz postawisz na zdrowe odżywianie oraz większą aktywność fizyczną.

Zmiana dotychczasowego stylu życia nie kosztuje zbyt wiele. Może natomiast uratować ci życie!

[1] https://www.dbajoserce.pl/3239/eksperci-prawie-20-mln-polakow-ma-zbyt-wysoki-poziom-cholesterolu

[2] https://www.researchgate.net/publication/284550915_Wieloosrodkowe_Ogolnopolskie_Badanie_Stanu_Zdrowia_Ludnosci_-_WOBASZ

[3] https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/JAHA.119.014083

[4] https://www.health.harvard.edu/newsletter_article/medical-memo-stress-and-cholesterol

 

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.

Arytmia serca. Jak ją rozpoznać?

2021-06-30 Lektura tego artykułu zajmie 5 minut.
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek (3 głosów, średnio: 5,00)
Loading...
Arytmia

Arytmia serca to poważny problem zdrowotny, który może dotyczyć nawet 1 mln Polaków[1].  Trudno dokładnie oszacować jego skalę, ponieważ schorzenie nie daje wyraźnych objawów. Warto jednak poznać kilka symptomów, które mogą świadczyć o istnieniu zaburzeń rytmu serca. Pozwoli to wdrożyć odpowiednie leczenie, dzięki czemu uda się uniknąć konsekwencji zdrowotnych.

U zdrowego człowieka serce pracuje z odpowiednią intensywnością – częstość akcji wynosi 60-80 uderzeń w ciągu minuty. Czasami jednak serce bije szybciej – dzieje się tak między innymi w momencie stresu czy wykonywania pracy fizycznej. Sam dość intensywny trening może powodować przyspieszenie akcji serca nawet do 170-180 uderzeń na minutę. Natomiast w nocy – gdy organizm odpoczywa – serce bije znacznie wolniej, zaledwie 60-40 razy na minutę.

Arytmia serca – co to jest?

Mianem arytmii serca określa się przypadek, w którym serce bije zbyt wolno lub pracuje szybko i nieregularnie – bez typowych powodów (tj. przy braku wysiłku fizycznego, sytuacji stresowych). Za zaburzenia rytmu odpowiadają najczęściej czynniki związane z patologiami tego narządu – można do nich zaliczyć m.in.:

  • chorobę niedokrwienną serca,
  • kardiomiopatie,
  • zapalenie mięśnia sercowego,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • wrodzone i nabyte wady serca[2].

Do zaburzeń mogą prowadzić także choroby „pozasercowe”, wśród których warto wymienić:

  • niedoczynność lub nadczynność tarczycy,
  • zatorowość płucną,
  • zatrucia toksycznymi substancjami,
  • przyjmowanie niektórych leków,
  • kwasicę metaboliczną,
  • zaburzenia elektrolitowe.

Rodzaje arytmii serca

Zaburzenia rytmu serca można sklasyfikować według następującego podziału:

  • arytmie nadkomorowe – zalicza się do nich: migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia nadkomorowe, częstoskurcze przedsionkowe, węzłowe, przedsionkowo-komorowe, częstoskurcze nadkomorowe,
  • arytmie komorowe – zalicza się do nich: migotanie komór, częstoskurcze komorowe, dodatkowe pobudzenia komorowe, trzepotanie komór[3].

Arytmia serca – objawy

Niektóre osoby nie mają świadomości, że zmagają się z problemem, jakim jest arytmia serca. Objawy nie zawsze są charakterystyczne i nie każdy łączy je z zaburzeniami rytmu serca. Eksperci podkreślają, że zdarzają się pacjenci, u których symptomy nie pojawiają się wcale lub są bardzo delikatne, zaś pierwszym poważnym objawem jest… udar mózgu.

Warto przy tym podkreślić, że symptomy w dużej mierze zależą od rodzaju arytmii. I tak:

  • na częstoskurcz nadkomorowy mogą wskazywać: kołatanie serca, zawroty głowy, zmęczenie, duszność, wielomocz, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, zasłabnięcia; jeśli chodzi o tego rodzaju arytmię serca, objawy mają charakter napadowy,
  • komorowa arytmia serca objawy daje następujące: kołatanie serca, wrażenie „uciekania” serca do gardła lub żołądka, kłucie w okolicy przedsercowej[4].

Na czym polega rozpoznanie arytmii serca?

O ile arytmia serca objawy daje charakterystyczne, wówczas pacjent zgłasza się do lekarza, zaś specjalista kieruje na dalszą diagnostykę.

W rozpoznaniu zaburzeń serca niezbędny jest obraz elektrokardiograficzny, który pozwala na ustalenie:

  • rodzaju arytmii i prawdopodobny mechanizm funkcjonowania,
  • przyczynę zaburzeń,
  • objawy towarzyszące,
  • rokowanie – z uwzględnieniem ryzyka wystąpienia nagłej śmierci sercowej[5].

Podstawą jest przeprowadzenie elektrokardiografii spoczynkowej (EKG spoczynkowe) – szczególnie ważne w przypadku pacjentów ze stale występującą arytmią. Pomocne może okazać się także 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera – dotyczy to głównie osób, u których zaburzenia rytmu serca pojawiają się okresowo.

Lekarz może zalecić także wykonanie elektrokardiograficznej próby wysiłkowej. Takie badanie pozwala na określenie czy arytmia nasila się w trakcie wysiłku fizycznego. Umożliwia także zdiagnozowanie choroby niedokrwiennej serca.

Wśród badań pomocniczych można wymienić także:

  • badanie elektrofizjologiczne (EPS) – jest badaniem małoinwazyjnym, które polega na wprowadzeniu specjalnego cewnika do naczyń krwionośnych i dalej do serca[6]; pozwala na precyzyjne określenie arytmii,
  • echokardiografię – pozwala wykluczyć organiczną chorobę serca, która mogłaby być przyczyną arytmii.

Arytmia serca – problem, którego nie można lekceważyć

Najważniejsze jest rozpoznanie arytmii serca, bo to pozwoli na ustalenie dalszego planu postępowania. Leczenie uzależnione jest m.in. od rodzaju zaburzeń, ich przyczyn. Najczęściej przyjmuje formę farmakoterapii, w której podaje się takie leki jak np. glikozydy, beta-blokery. W niektórych przypadkach koniecznością jest leczenie zabiegowe, np. operacja zastawki serca, ablacja RF. Jeśli u pacjenta częstość akcji serca jest niższa od 40 uderzeń na minutę, wówczas wszczepia się rozrusznik.

 

 

 

[1] https://www.rp.pl/Zdrowie-/190529390-Najnowsze-metody-leczenia-arytmii-Serce-na-trojwymiarowej-mapie.html

[2] https://www.medicover.pl/o-zdrowiu/arytmia-serca-objawy-i-leczenie-zaburzen-rytmu-serca,6416,n,192

[3] https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.2.6.

[4] j.w.

[5] j.w.

[6] https://www.mp.pl/pacjent/badania_zabiegi/152399,badanie-elektrofizjologiczne-serca

Ten artykuł został napisany przez redakcję serwisu “Optymalne Wybory”.